Aca Autobus: Zaboravljeni kralj "Marakane" koji je mogao da bude veći i od Rajka Mitića

Postoje fudbalske priče koje vreme ne uspe da izbriše, ali uspe da ih sakrije.

Jedna od takvih pripada Aleksandru Aranđeloviću, čoveku koga su navijači zvali Aca Autobus i koji je svojevremeno važio za najblistaviju figuru jugoslovenskog fudbala.

Bio je među prvim velikim idolima Crvene zvezde, nosio je crveno-beli dres u istorijskom prvom večitom derbiju protiv Partizana (4:3) i svojim partijama stekao status igrača oko kojeg se gradila ekipa. U vremenu kada su se rađale prve velike fudbalske priče u socijalističkoj Jugoslaviji, Aranđelović je bio simbol talenta, hrabrosti i fudbalske inteligencije. Mnogi savremenici tvrdili su da je njegov uticaj na igru bio toliko veliki da je u pojedinim trenucima nadmašivao čak i legendarnog Rajka Mitića.

Ipak, sudbina mu nije dozvolila da ostane upamćen onako kako je zasluživao. Političke okolnosti posleratne Jugoslavije promenile su tok njegovog života. Bio je prinuđen da napusti zemlju i potraži novu priliku daleko od Beograda. Umesto da bude jedno od zaštitnih lica domaćeg fudbala, njegovo ime polako je počelo da nestaje iz kolektivnog sećanja.

Ali Aca Autobus, kako su ga zvali pošto je njegov otac posedovao autobuse u predratnoj državi, nije prestao da piše istoriju. Nakon filmskog bekstva u Italiju, čime je izbegao sigurno hapšenje kao potomak imućne porodice, karijeru je nastavio u redovima Milana, a na "čizmi" je nosio i opremu Padove, Rome i Novare. 

Nakon jedne sezone u pariskom Rasingu usledio i istorijski transfer u madridski Atletiko čime je postao prvi fudbaler sa naših prostora u redovima popularnih "jorgandžija". 

Na Pirinejskom poluostrvu je ostao upamćen kao fudbaler koji je terorisao protivničke golmane u ekipi trenera Helenija Herere.

Poslednje godine života proveo je u srpskoj prestonici, a preminuo je 8. septembra 1999. godine u 79. godini života i sahranjen je na Centralnom groblju u Beogradu, u porodičnoj grobnici pored svojih roditelja.

Njegova priča nije samo priča o fudbalu, već i o vremenu koje je mnogima menjalo sudbine. Aleksandar Aranđelović ostao je jedan od najvećih „šta bi bilo kad bi bilo“ primera našeg sporta — igrač čiji je talenat obećavao besmrtnost, ali čiji je put istorija nepravedno sklonila u senku.