Zemlja u kojoj je fudbal poslednja rupa na svirali: Golova nema ni za lek, a najtrofejniji klubovi klize ka drugoligaškom karavanu

Crnogorski klupski fudbal doživeo je istinski debakl ovog leta u kvalifikacijama za međunarodna takmičenja. Predstavnici ove zemlje u Evro kupovima u deset odigranih utakmica doživeli su isto toliko poraza, tako da je najvažnija sporedna stvar na svetu u ovoj zemlji dotakla dno i slobodno se može govoriti da se danas najslabiji fudbal na Starom kontinentu, igra upravo na teritoriji Crne Gore.

Kada je reč o novom nacionalnom šampionatu, on je doveo do novih apsurda. U ovom momentu, nakon četiri odigrana prvenstvena kola lider šampionata je ekipa Dečića koja u svojim vitrinama već ima jedan osvojeni pehar i to iz takmičarske 2023/24 godine. Ekipa iz mesta koje ima tek 2.846 stanovnika i koje je do 2018. godine bilo jedna od dve podgoričke opštine, nakon 360 minuta fudbala ima deset ossvojenih bodova i gol količnik 6:0.

Upravo navedeni podatak otkriva verovatno i najveću boljku crnogorskog fudbala, ukoliko se izuzme infrastruktrura koja je na najnižem mogućem nivou, a to je hronična neefikasnost. U sezoni 2026/27 odigrano je ukupno 20 prvenstvenih mečeva. Mreže su se tresle tek 29 puta što iznosi 1,45 golova po meču, a ukoliko bi izuzeli treću takmičarsku rundu u kojoj je na opšte itnenađenje na pet mečeva postignuto 14 golova, došli bi do još poraznije statistike od jedva jednog gola po utakmici.

Sa druge strane, najveći fudbalski kolektivi crnogorskog klupskog fudbala, Podgorička Budućnost i Sutjeska iz Nikšića, timovi koji su zajedno prigrlili 13 šampionskih pehara od mogućih 20, nalaze se na samom začelju Prve crnogorske lige.

Aktuelni šampion iz Nikšića je u četiri odigrana meča osvojio svega jedan bod, dok je rival iz glavnog grada tek nešto bolji i to zahvaljujući samo trijumfu u premijernom susretu upravo protiv Sutjeske.

Ukoliko bi se ovakva tendencija nastavila, moglo bi se doći do paradoksa da u naradnoj 2027/28 sezoni u elitnom takmičenju ne bude niko od klubova koji su čak 19 puta bili šampioni.

Zeta iz Golubovaca nekada renomirani prvoligaš iz doba SR Jugoslavije, koja je bila i prvi šampion po osamostaljenju Crne Gore, tavori u drugoligaškom karavanu. Mogren iz Budve je u jednom periodu nestao sa fudbalske mape, a sada se pod imenom grada pokušava vratiti u epicentar interesovanja. Pljevaljski Rudar je i ove godine u donjem delu drugoligaškog karavana, dok podgorička Mladost, sada pod nekadašnjim imenom OFK Titograd bije bitke u tek trećem takmičarskom rangu.

Da li će se nešto uskoro promeniti u crnogorskom fudbalu, teško. Dno je dosegnuto, ali što se u narodu kaže: "I pad je let", jedino je jasno da se fudbal u ovoj zemlji kreće u pogrešnom pravcu.