Istorija

Klub je u svojim počecima bio uspešan, osvajao je mnogo lokalnih takmičenja. Bio je to i prvi klub koji je naplaćivao ulaz na utakmicama. Rast kluba posle prvog svetskog rata doveo je do prihvatanja i drugih sportova i 1920. menja ime u SV Werder Bremen (Sportsko društvo Werder Bremen).

Fudbal je i dalje ostao glavni sport tako da je 1922. godine Werder postao prvi klub koji je zaposlio profesionalnog trenera. Verder je ostao konkurentan u 1920-tih i 1930-ih godina u Oberligi i Gauligi, koje su tada bile najviši nivo takmičenja. Kao i druge organizacije u Nemačkoj, klub je bio raspušten okupacijom Saveznika posle drugog svetskog rata.

Pri kraj 1945. klub je ponovo osnovan i nazvan Gymnastics and Sport Club Werder of 1945, ime je ubrzo promenjeno u Sport Club Green White of 1899, a promena u staro ime SV Werder dopuštena im je 1946. U to vreme u fudbalskim klubovima nisu igrali profesionalci, nego samo amateri. Tako je većina Werderovih igrača radila u obližnjoj prodavnici duvana Brinkmann, a nadimak im je bio Texas 11 prema brendu cigareta koje je proizvodila ta fabrika.

Između drugog svetskog rata i osnivanja Bundeslige 1963. godine Verder je bio, uz HSV najuspešniji klub severne Nemačke. Godine 1961. godine po prvi put su osvojili Nemački kup, a u drugoj sezoni Bundeslige, 1965. osvojili su i prvenstvo. Tri godone kasnije, 1968. bili su drugoplasirani, ali su nakon toga idućih desetak godina prvenstvo završavali u donjem delu tabele.

Godine 1980. prvi i jedini put u istoriji ispali su u drugu ligu. Verder se oporavio dolaskom na klupu Otta Rehagela koji je doneo niz uspjeha. Nakon što su tri puta bili drugi na tabeli (1983., 1985. i 1986.) godine 1988. su konačno i osvojili prvenstvo, a uz to su i osvojli kup 1991. godine, nakon dva uzastopna poraza u finalu.

Sezone 1991./92. godine osvojili su i svoju prvu evropsku titulu, bio je to Kup pobednika kupova. Iduće godine ponovno osvajaju prvenstvo, a godinu posle i kup. Rehagel je napustio klub 1995., da bi prešao na klupu Bayern Munchena. Odlazak Rehagela odmah se odrazio na uspeh kluba, i niz trenera (Aadde Mos, Dixie Dorner, Wolfgang Sidka i Felix Magath) doveli su Verder u lošu poziciju. 

U junu 1999. bivši golmanTomas Schaaf preuzeo je ekipu i spasio klub od ispadanja iz Bundeslige, a samo nekoliko nedelja kasnije doneo je Verderu i četverti kup. U idućim sezonama klub se stabilizovao i uobičajno su završavali sezonu u gornjem delu tabele. Godine 2004. uspeli su da osvoje Bundesligu i nemački kup, i ušli u ekskluzivno društvo od samo tri ekipe kojima je to uspelo. Dobri nastupi doveli su ih do Lige šampiona sezone 2004./05. gde su ispali u osmini finala nakon dva poraza od Liona.

Godine 2005. Verder se ponovo kvalifikovao za Ligu prvaka osvojivši treće mesto na tabeli, nakon solidne sezone obeležene povredama. Ponovo su došli do osmine finala, gde su se susreli sa Juventusom, i ovaj put su nesretno ispali nakon greške golmana Wissea. Rezultat je bio 4:4, ali su italijani prošli dalje zbog većeg broja postignutih golova u gostima.

Godine 2006. u nemačkom kupu Verder je ispao nakon kontroverznog četvrtfinala rezultatom 1:3 protiv St. Paulija, ali su na početku iduće sezone osvojili prvi Ligapokal pobedom protiv Bayerna od 2:0