Bundes liga 2009/10

Nemačka fudbalska bundesliga, je jedna od najkvalitetnijih fudbalskih liga sveta. Po odluci fudbalskog saveza Nemačke u zlatnoj sali Vestfalen hale u Dortmundu 28. jula 1962., o osnivanju fudbalske savezne lige, se od sezone 1963/1964 održava takmičenje za prvaka Nemačke u liga sistemu. Po tadašnjim pravilima, svaki klub lige igra protiv svakog kluba po jednu utakmicu u gostima i kod kuće. Klub sa najviše osvojenih poena postaje prvak Nemačke. Tri poslednje plasirana fudbalska kluba prelaze u drugu saveznu ligu, koja postoji od 1974 i do 1981 se deli na severnu i južnu.

Za saveznu fudbalsku ligu Nemačke, je do 2001. bio odgovoran fudbalski savez Nemačke (nem. Deutscher Fußball-Bund), a od te godine odgovornost preuzima novoosnovana nemačka fudbalska liga (nem. Deutsche Fußball Liga), kao privatna podorganizacija fudbalskog saveza.

Najuspešniji klub Bundeslige do sada je Bajern Minhen

Bundesliga se sastoji od dve lige, 1. bundeslige i 2. bundeslige. Druga bundesliga je za jedan rang niža liga koja postoji od 1974. godine.

Bundeslige su profesionalna takmičenja, dok su sve ostale lige amaterskog karaktera, iako nije neuobičajeno da posluju i deluju veoma profesionalno (potpisivanje ugovora sa igračima i sl.).

Ispod klase 2. Bundeslige, lige su uglavnom podeljene na regionalnoj osnovi. Regional liga se trenutno sastoji od severne i južne (Nord division, Süd division), a Oberliga se sastoji od 9 grupa, koje predstavljaju savezne države ili velike gradske ili geografske površine. Klase ispod Oberlige se regionalno razlikuju. Ligaška struktura se često menjala, obično reprezentujući stepen razvoja tog sporta u tim regionima. Početkom 1990-e, nakon političkih usledile su i sportske, odnosno promene u organizaciji takmičenja kao i ujedinjenje liga bivših odvojenih Nemačkih država.

Posedovanje licence je za jedan klub uslov učestvovanja u takmičenjima nemačke bundeslige. Shodno tome, nedostatak iste predstavlja prinudno učešće u takmičenjima jedne od regionalnih liga.

Raspored utakmica

U toku godine, svaki klub igra protiv svakog kluba po dve utakmice. Jednu kod kuće, a jednu u gostima. Sezona traje od avgusta do maja ili juna, u godinama evropskih ili svetskih prvenstava i do aprila. Od 1980. postoji i zimska pauza (decebar, januar i februar). Utakmice počinju subotom u 15:30 sati (u zadnje vreme manji deo utakmica se igra i petkom i nedeljom).

Klub sa najviše osvojenih poena na kraju sezone postaje prvak Nemačke. Dva poslednja kluba padaju direktno u 2. ligu. Dok 16-ti igra relegacione utakmice sa treće plasiranim iz druge lige. Pobednik ostaje, odnosno prelazi u prvu ligu.

Jedan klub za pobedu u jednoj utakmici dobija tri poena, a njegov protivnik nula poena. Za nerešen rezultat oba kluba dobijaju po jedan poen. Pri izjednačenom broju poena na tabeli na kraju sezone, više se plasira onaj sa boljom gol razlikom. Pri izjednačenoj gol razlici se više plasira klub sa više postignutih golova. Pri izjednačenom broju postignutih golova, igra se udlučujuća utakmica. Njen pobednik se pozicionira više na tabeli.

Istorija Bundeslige

Opšti podaci

Još 1932 je tadašnji predsednik fudbalskog saveza Feliks Lineman (nem. 'Felix Linnemann') tražio uvođenje "carske lige", jedne lige profesionalaca u kojoj treba da se takmiče najbolji klubovi Nemačke. Taj predlog je od regionalnih fudbalskih udruženja bio odbijen. Do šesdesetih godina je prvak Nemačke određivan razigravanjem regionalnih prvaka, dok je na istoku, od sezone 1949/1950, prvak DDR-a određivan u DDR ligi.

Ponovnu inicijativu za osnivanjem savezne Nemačke fudbalske lige je 1962. pokrenuo tadašnji predsednik fudbalskog saveza Herman Nojberger (nem. 'Hermann Neuberger'), par nedelja posle završetka svetskog prvenstva u Čileu, gde je reprezentacija Nemačke bila izbačena u četvrtfinalnoj utakmici iz daljeg takmičenja. 28 jula 1962. je na sednici fudbalskog saveza, konačno odlučeno uspostavljanje Nemačke savezne fudbalske lige za sezonu 1963/1964.

Pre je liga imala 16 klubova, 5 iz južne, 5 iz zapadne, 3 iz severne, 2 iz jugozapadne i jedan iz berlinske regionalne lige. Za izbor predstavnika regionalnih liga su sportski i ekonomski kriterijumi bili odlučujući, s tim da je iz jednog grada samo jedan tim mogao biti izabran. Svoju kandidaturu za prijem u saveznu fudbalsku ligu, je podnelo ukupno 46 klubova. Odlučujući kriterijum za izbor su bili rezultati zadnjih 12 godina.

Osnivački članovi prve savezne fudbalske lige

Iz regionalne lige sever: Ajntraht Braunšvajg, Verder Bremen, Hamburger
Iz regionalne lige zapad: Borusija Dortmund, Keln, Meidericher SV (danas: Duisburg), Projzen Minster, Šalke 04
Iz regionalne lige jugozapad: Kajzerslautern, Sarbriken
Iz regionalne lige jug: Ajntraht Frankfurt, Karlsrue, Nirnberg, 1860 Minhen, Štutgart
Iz regionalne lige Berlin: Herta Berlin

60-te

U sezoni 1964/65 je Herti iz Berlina oduzeta licenca zbog isplaćenih velikih suma igračima, pa je klub u sledećoj sezoni morao da igra u drugorazrednoj regionalnoj ligi. Po tabeli prve sezone su ligu trebali napustiti i Šalke 04 i Karlsrue, ali posle žalbe tih klubova je odlučeno da se broj timova u ligi povisi na 18 i da ta dva kluba te sezone ne napuštaju ligu.

Iz Berlinskog regionalnog udruženja je primljena u ligu i Tasmanija Berlin, ali se posle te sezone i zaključnog napuštanja bundeslige proslavila po negativnim rekordima svih vremena u prvoj saveznoj fudbalskoj ligi (najmanje golova: 15, najviše primljenih golova: 108, najmanje poena: 8, najmanje pobeda: 2, najviše poraza: 28, najmanje gledalaca: 827 i najveća serija nedobijenih utakmica: 31). U istoj godini 1965, u Bundesligu dolaze i dva, kasnija dominirajuća kluba lige; Borusija Moenhengladbah i Bajern Minhen.

70-te

Početkom sedamdesetih, je Bundesliga, zbog tzv. Bundesliga skandala izgubila na ugledu - koji se posle pobeda na evropskom prvenstvu 1972 i svetskom prvenstvu 1974 naglo popravlja. Borusija Moenhengladbah je po prvi put u istoriji Bundeslige uspela da odbrani titulu prvaka Nemačke (1970/71). Nakon toga Bajern Minhen po prvi put, osvaja tu titulu tri puta za redom (1972/1973/1974). Taj rezultat uspevaju ponoviti samo Borusija Moenhengladbah (1975/1976/1977) i ponovo Bajern Minhen (1985/1986/1987 i 1999/2000/2001). Najvišu pobedu u istoriji Bundeslige je ostvarila Borusija Moenhengladbah protiv Borusije Dortmund 1978 gde je pobedila sa 12:0.

80-te

Osamdesetih godina je primećeno opšte smanjenje gledalaca prvoligaških utakmica. To se objašnjava masovnim odlivom zvezda nemačkog fudbala u inostranstvo kao i pojavom problema huligana na stadionima. Uspeh teniskih zvezda Nemačke tih godina, Borisa Bekera (nem. Boris Becker) i Štefi Graf (nem. Steffi Graf), je uticao da se interes gledalaca većinski okrenuo teniskim događanjima.

90-te

1991. je fudbalskom savezu Nemačke priključen Fudbalski savez DDR-a i istočnonemački klubovi Hanza Rostok i Dinamo Drezden se u sezoni 1991/1992 priključuju saveznoj fudbalskoj ligi, koja u tom prelaznom periodu broji 20 klubova.

Početkom 90-tih, Bundesliga dobija ponovo na popularnosti, što se objašnjava sportskim uspesima nemačke fudbalske reprezentacije (treće mesto na svetskom 1990. i na evropskom prvenstvu 1996.) kao i markentiškim akcijama fudbalskog saveza

Danas

Do 2001. za Bundesligu je bio odgovoran nemački fudbalski savez, a od te godine, odgovornost preuzima novoosnovana nemačka fudbalska liga, kao privatna podorganizacija fudbalskog saveza. Ona dobija nadležnosti dodele licenci klubovima kao i za marketing lige.

Utakmicom Hamburger - Bajern Minhen, 24. avgust 2003. godine, Bundesliga slavi svoj 40. rođendan. Te godine se uvodi praksa označavanja broja pobeđenih šampionata, zvezdama Bundesliga na dresovima klubova.

Do sada, na svojim dresovima, 5 klubova nosi zvezde bundeslige:

 Bajern Minhen (19 puta šampion)
 Borusija Moenhengladbah (5 puta šampion)
 Verder Bremen (4 puta šampion)
 Hamburger (3 puta šampion)
 Borusija Dortmund (3 puta šampion)

Umešanost nemačkog sudije Robert Hojcera (nem. Robert Hoyzer) u skandal manipulisanja sportskim opkladama 2005. godine, je dovela do krize ali ne i do pada broja gledalaca. U toku 306 utakmica sezone 2005/2006., utakmice je posetilo preko 11,56 miliona navijača (Ø 37.781 gledalaca po jednoj utamici), što je više od prosečnog broja gledalaca u ligama Španije, Italije ili Engleske.

Rekordi u Bundesligi

Igrač sa najviše utakmica

Najviše odigranih utakmica imao je Karl-Hajnc Kerbel, koji je između 1972. i 1991. za Ajntraht iz Frankfurta odigrao 605 utakmica.

Ostali rekordi

Najviše autogolova: Manfred Kalc iz Hamburgera (6)
Najstari igrač bundeslige: Klaus Fičel iz Verder Bremena (43 godine).
Postignut go od najmlađeg igrača: Nuri Šahin iz Borusije iz Dortmunda (16 godina i 335 dana).
Najviše crvenih kartona: Jens Novotni (8 puta).
Najviše golova iz jedanaesterca: Manfred Kalc (53 sa 7 promašenih).
Najviše titula prvaka kao trener: Udo Latek (8 puta).
Najviše titula prvaka kao igrač: Memet Šol (8 puta).
Najviše utakmica kao trener: Oto Rehagel (820 utakmica).
Najbrži gol bundeslige: Đovani Elber (11 sekundi)